Bezpłatna autorefleksja

Komunikacja po rozstaniu - profil współpracy

To materiał do pracy nad codziennymi ustaleniami, a nie ocena drugiego rodzica ani opinia OZSS.

Oceń zachowania związane z bieżącymi ustaleniami dotyczącymi dziecka, a nie ocenę drugiego rodzica.

Jak odpowiadać?

Wybierz odpowiedź najlepiej opisującą Ciebie lub Twoje typowe zachowanie. Nie ma tu odpowiedzi dobrych ani złych.

1. Przekazuję drugiemu rodzicowi ważne informacje o dziecku w sposób krótki i rzeczowy.
2. W trudnej wymianie wiadomości wracam do tematu dziecka zamiast odpowiadać na zaczepkę.
3. Potrafię poprosić o doprecyzowanie ustalenia bez oskarżania drugiego rodzica.
4. Dziecko nie jest proszone o przekazywanie wiadomości między dorosłymi.
5. W miarę możliwości chronię dziecko przed szczegółami konfliktu dorosłych.
6. Przed zmianą planu biorę pod uwagę rytm dnia i potrzeby dziecka.
7. Wspólne ustalenia traktuję jako zobowiązanie, a nie tylko propozycję.
8. Kiedy nie mogę dotrzymać ustalenia, informuję o tym możliwie wcześnie.
9. Różnicę zdań próbuję rozwiązać bez angażowania dziecka w rolę sędziego.
10. W rozmowie o drugim rodzicu przy dziecku łatwo używam ironii lub krytyki.
11. Ustalamy sposób reagowania na sprawy pilne, zdrowotne i szkolne.
12. Potrafię oddzielić żal po rozstaniu od bieżącego uzgodnienia dotyczącego dziecka.
13. W razie sporu szukam rozwiązania, które ogranicza koszt emocjonalny dla dziecka.
14. Zdarza mi się używać kontaktu z dzieckiem jako sposobu wywierania nacisku na drugiego rodzica.
15. Korzystam z mediacji lub konsultacji, gdy samodzielna rozmowa stale kończy się eskalacją.